در گلوکم مادرزادی به دلیل اختلال مادرزادی در ساختمان های تخلیه زلالیه چشم ، فشار چشم ها از بدو تولد بالاست . چنانچه نوزاد چشم های کدر، سفید و بزرگ دارد و یا دچار ترس از نور است و در نور چشم هایش را می بندد ، باید هرچه سریعتر توسط چشم پزشک ویزیت شود .

گلوکم مادرزادی یک بیماری شایع چشمی است . از هر ده هزار کودک یک نفر به این بیماری مبتلا می شود . در صورتی از این عنوان برای تشخیص بیماری استفاده می شود که از هنگام تولد تا 3 سالگی تشخیص داده شود . گلوکم مادرزادی درمان نشده یکی از علل مهم نابینایی کودکان می باشد . با وجود ابتلای نوزاد در بدو تولد در 60 درصد موارد بیماری تا 3 تا 6 ماهگی و در 80 درصد موارد تا یک سالگی تشیص داده می شود . در 65 درصد موارد بیماری ، فرزندان پسر و در 70 درصد موارد هر دو چشم را درگیر می کند .

 

گلوکوم نوزادان

 

در اغلب موارد ، گلوکم مادرزادی اولیه به صورت انفرادی می باشد اما نوع وراثتی آن نیز دیده شده است .

از نظر بیماری زایی اگرچه نقص تکاملی در زاویه چشم در بیماری گلوکم مادرزادی وجود دارد . اما علت دقیق آن مشخص نیست . بیماری با زاویه باز غیرطبیعی ، افزایش فشار داخل چشم ، بزرگ شدن قطر قرنیه ، ورم و بزرگ شدن کاپ عصب بینایی مشخص می شود . نشانه های بیماری شامل سه گانه اشک ریزش ، حساسیت به نور و بستن چشم ها می باشد .

با توجه به اینکه عدم همکاری کودکان انجام یک معاینه کامل چشم پزشکی را غیر ممکن میکند ، در صورت شک به بیماری گلوکوم مادرزادی باید معاینه زیر بیهوشی انجام شود . گلوکم مادرزادی علت 1-15 درصد نابینایی در کودکان می باشد ، بنابراین تشخیص زود هنگام و درمان به موقع آن نقش تعیین کننده ای در پیش آگهی دارد و می تواند تا 90 درصد موفق باشد درمان اصلی این بیماری عمل جراحی است .

کودکان مبتلا به گلوکم مادرزادی معمولاً به محض تشخیص ، نیاز به جراحی دارند . اکثر این کودکان بعد از جراحی اولیه نیازمند معاینات مکرر زیر بیهوشی هستند . ممکن است بیش از یک عمل جراحی لازم باشد و یا علی رغم جراحی ، نیاز به استفاده از قطره های کاهنده فشار چشم نیز وجود داشته باشد .